Στα τριανταπέντε χρόνια μεταξύ του 1863 και του 1898, οι θεσμικές αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις σταδιακά απέκτησαν δυναμική και οδήγησαν τη χώρα σε σημαντικό οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό μετασχηματισμό. 

Τα σημεία αναφοράς αυτού του μετασχηματισμού περιλαμβάνουν το Σύνταγμα του 1864 που καθιέρωνε τη Βασιλευομένη Δημοκρατία, την αγροτική μεταρρύθμιση του 1871, την καθιέρωση της αρχής της δεδηλωμένης το 1875, τη ρύθμιση των δανείων της ανεξαρτησίας και την επάνοδο της Ελλάδας στις διεθνείς χρηματαγορές το 1879, τα μεγάλα δημόσια έργα, την ανάπτυξη της βιομηχανίας και της ατμοκίνητης ναυτιλίας και την επέκταση των ελληνικών επιχειρήσεων και τραπεζών στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου. 

Επιπλέον, στην περίοδο αυτή το ελληνικό κράτος επεκτάθηκε γεωγραφικά, βασιζόμενο και στη συμβολή των Προστάτιδων Δυνάμεων. Η Βρετανία παραχώρησε τα Επτάνησα στην Ελλάδα το 1864, ως δώρο επί τη αναλήψει της Βασιλείας από τον Γεώργιο Α΄. Επίσης, μεσολάβησε ώστε να παραχωρηθούν στην Ελλάδα η Θεσσαλία και μέρος της Ηπείρου, μετά τη λήξη του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου του 1878.

Συμπερασματικά, στα τέλη του 19ου αιώνα , και παρά την ‘πτώχευση’ του 1893 και την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, το ελληνικό κράτος και η ελληνική οικονομία έχουν καλύψει ένα μέρος της διαφοράς από τις προηγμένες χώρες της Ευρώπης, λειτουργώντας πλέον ως σημαντικός εμπορικός και στρατηγικός εταίρος της Δύσης στη Νότια Βαλκανική.

Σύνδεσμος στις Πλήρεις Διαφάνειες της Διάλεξης