O Χαρίλαος Τρικούπης (Ναύπλιο, 11 Ιουλίου 1832 – Κάννες, 30 Μαρτίου 1896) ήταν ο πιο σημαντικός ίσως Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα. Καταγόταν από ιστορική οικογένεια του Μεσολλογίου.

Ο Τρικούπης ξεκίνησε την πολιτική σταδιοδρομία του, καταπολεμώντας τις συνταγματικές παραβάσεις του βασιλέα Γεωργίου Α΄ και ζητώντας την εφαρμογή της αρχής της δεδηλωμένης.

Κυριάρχησε στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας επί 19 χρόνια, από το 1875 έως το 1894, και ανέλαβε τη θέση του πρωθυπουργού επτά συνολικά φορές. Κυβέρνησε τη χώρα για σχεδόν 10 χρόνια από τα 20 αυτής της περιόδου.

Επρόκειτο περί ενός πολιτικού που θεωρούσε τις μεταρρυθμίσεις στη λειτουργία του κράτους και του στρατού και την ενίσχυση της οικονομίας ως βασικές προϋποθέσεις για την υλοποίηση των κεντρικών εθνικών επιδιώξεων, όπως η μεγάλη ιδέα. Επεδίωξε έναν ιδιαίτερα φιλόδοξο διοικητικό και οικονομικό μετασχηματισμό της Ελλάδας, ο οποίος όμως συνάντησε σημαντικά προβλήματα και εμπόδια λόγω των αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας και του συντηρητικού πνεύματος της εποχής.

Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του προωθήθηκαν σημαντικές πολιτικές και διοικητικές μεταρρυθμίσεις, εντάθηκαν τα βήματα εκβιομηχάνισης της χώρας, έγιναν εγγειοβελτιωτικά έργα (αποξήρανση Κωπαϊδας) κατασκευάστηκαν σημαντικές μεταφορικές υποδομές (δρόμοι, σιδηρόδρομος, Ισθμός της Κορίνθου) και εκσυγχρονίστηκε ο στρατός και το ναυτικό.

Ωστόσο, η μεγάλη αύξηση του εξωτερικού δανεισμού στην οποία στηρίχθηκε, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην τρίτη ελληνική πτώχευση το 1893, γνωστή από την ιστορική φράση «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», η οποία του αποδίδεται.

Πέθανε αυτοεξόριστος στις Κάννες, από επιπλοκές στα νεφρά και την καρδιά το 1896.

Σύνδεσμος στη βιογραφία του Τρικούπη στην Wikipedia